Sri Granth: Amrit Keertan SGGS Page 1416
Amrit Keertan     Guru Granth Sahib Page 1416
null  
Keertan List   |   Go Home

ਨਾਨਕ ਸਬਦਿ ਮਰੈ ਮਨੁ ਮਾਨੀਐ ਸਾਚੇ ਸਾਚੀ ਸੋਇ ॥੩੩॥
नानक सबदि मरै मनु मानीऐ साचे साची सोइ ॥३३॥
Nānak sabaḏ marai man mānī▫ai sācẖe sācẖī so▫e. ||33||
O Nanak, when someone dies in the Word of the Shabad, the mind is pleased and appeased. True is the reputation of those who are true. ||33||

ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਦੁਖੁ ਸਾਗਰੁ ਹੈ ਬਿਖੁ ਦੁਤਰੁ ਤਰਿਆ ਜਾਇ
माइआ मोहु दुखु सागरु है बिखु दुतरु तरिआ न जाइ ॥
Mā▫i▫ā moh ḏukẖ sāgar hai bikẖ ḏuṯar ṯari▫ā na jā▫e.
Emotional attachment to Maya is a treacherous ocean of pain and poison, which cannot be crossed.

ਮੇਰਾ ਮੇਰਾ ਕਰਦੇ ਪਚਿ ਮੁਏ ਹਉਮੈ ਕਰਤ ਵਿਹਾਇ
मेरा मेरा करदे पचि मुए हउमै करत विहाइ ॥
Merā merā karḏe pacẖ mu▫e ha▫umai karaṯ vihā▫e.
Screaming, "Mine, mine!", they rot and die; they pass their lives in egotism.

ਮਨਮੁਖਾ ਉਰਵਾਰੁ ਪਾਰੁ ਹੈ ਅਧ ਵਿਚਿ ਰਹੇ ਲਪਟਾਇ
मनमुखा उरवारु न पारु है अध विचि रहे लपटाइ ॥
Manmukẖā urvār na pār hai aḏẖ vicẖ rahe laptā▫e.
The self-willed manmukhs are in limbo, neither on this side, nor the other; they are stuck in the middle.

ਜੋ ਧੁਰਿ ਲਿਖਿਆ ਸੁ ਕਮਾਵਣਾ ਕਰਣਾ ਕਛੂ ਜਾਇ
जो धुरि लिखिआ सु कमावणा करणा कछू न जाइ ॥
Jo ḏẖur likẖi▫ā so kamāvaṇā karṇā kacẖẖū na jā▫e.
They act as they are pre-destined; they cannot do anything else.

ਗੁਰਮਤੀ ਗਿਆਨੁ ਰਤਨੁ ਮਨਿ ਵਸੈ ਸਭੁ ਦੇਖਿਆ ਬ੍ਰਹਮੁ ਸੁਭਾਇ
गुरमती गिआनु रतनु मनि वसै सभु देखिआ ब्रहमु सुभाइ ॥
Gurmaṯī gi▫ān raṯan man vasai sabẖ ḏekẖi▫ā barahm subẖā▫e.
Following the Guru's Teachings, the jewel of spiritual wisdom abides in the mind, and then God is easily seen in all.

ਨਾਨਕ ਸਤਿਗੁਰਿ ਬੋਹਿਥੈ ਵਡਭਾਗੀ ਚੜੈ ਤੇ ਭਉਜਲਿ ਪਾਰਿ ਲੰਘਾਇ ॥੩੪॥
नानक सतिगुरि बोहिथै वडभागी चड़ै ते भउजलि पारि लंघाइ ॥३४॥
Nānak saṯgur bohithai vadbẖāgī cẖaṛai ṯe bẖa▫ojal pār langẖā▫e. ||34||
O Nanak, the very fortunate ones embark on the Boat of the True Guru; they are carried across the terrifying world-ocean. ||34||

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਦਾਤਾ ਕੋ ਨਹੀ ਜੋ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਦੇਇ ਆਧਾਰੁ
बिनु सतिगुर दाता को नही जो हरि नामु देइ आधारु ॥
Bin saṯgur ḏāṯā ko nahī jo har nām ḏe▫e āḏẖār.
Without the True Guru, there is no giver who can bestow the Support of the Lord's Name.

ਗੁਰ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਨਾਉ ਮਨਿ ਵਸੈ ਸਦਾ ਰਹੈ ਉਰਿ ਧਾਰਿ
गुर किरपा ते नाउ मनि वसै सदा रहै उरि धारि ॥
Gur kirpā ṯe nā▫o man vasai saḏā rahai ur ḏẖār.
By Guru's Grace, the Name comes to dwell in the mind; keep it enshrined in your heart.

ਤਿਸਨਾ ਬੁਝੈ ਤਿਪਤਿ ਹੋਇ ਹਰਿ ਕੈ ਨਾਇ ਪਿਆਰਿ
तिसना बुझै तिपति होइ हरि कै नाइ पिआरि ॥
Ŧisnā bujẖai ṯipaṯ ho▫e har kai nā▫e pi▫ār.
The fire of desire is extinguished, and one finds satisfaction, through the Love of the Name of the Lord.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਾਈਐ ਹਰਿ ਅਪਨੀ ਕਿਰਪਾ ਧਾਰਿ ॥੩੫॥
नानक गुरमुखि पाईऐ हरि अपनी किरपा धारि ॥३५॥
Nānak gurmukẖ pā▫ī▫ai har apnī kirpā ḏẖār. ||35||
O Nanak, the Gurmukh finds the Lord, when He showers His Mercy. ||35||

ਬਿਨੁ ਸਬਦੈ ਜਗਤੁ ਬਰਲਿਆ ਕਹਣਾ ਕਛੂ ਜਾਇ
बिनु सबदै जगतु बरलिआ कहणा कछू न जाइ ॥
Bin sabḏai jagaṯ barli▫ā kahṇā kacẖẖū na jā▫e.
Without the Shabad, the world is so insane, that it cannot even be described.

ਹਰਿ ਰਖੇ ਸੇ ਉਬਰੇ ਸਬਦਿ ਰਹੇ ਲਿਵ ਲਾਇ
हरि रखे से उबरे सबदि रहे लिव लाइ ॥
Har rakẖe se ubre sabaḏ rahe liv lā▫e.
Those who are protected by the Lord are saved; they remain lovingly attuned to the Word of the Shabad.

ਨਾਨਕ ਕਰਤਾ ਸਭ ਕਿਛੁ ਜਾਣਦਾ ਜਿਨਿ ਰਖੀ ਬਣਤ ਬਣਾਇ ॥੩੬॥
नानक करता सभ किछु जाणदा जिनि रखी बणत बणाइ ॥३६॥
Nānak karṯā sabẖ kicẖẖ jāṇḏā jin rakẖī baṇaṯ baṇā▫e. ||36||
O Nanak, the Creator who made this making knows everything. ||36||

ਹੋਮ ਜਗ ਸਭਿ ਤੀਰਥਾ ਪੜ੍ਹ੍ਹਿ ਪੰਡਿਤ ਥਕੇ ਪੁਰਾਣ
होम जग सभि तीरथा पड़्हि पंडित थके पुराण ॥
Hom jag sabẖ ṯīrthā paṛĥ pandiṯ thake purāṇ.
The Pandits, the religious scholars, have grown weary of making fire-offerings and sacrifices, making pilgrimages to all the sacred shrines, and reading the Puraanas.

ਬਿਖੁ ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਮਿਟਈ ਵਿਚਿ ਹਉਮੈ ਆਵਣੁ ਜਾਣੁ
बिखु माइआ मोहु न मिटई विचि हउमै आवणु जाणु ॥
Bikẖ mā▫i▫ā moh na mit▫ī vicẖ ha▫umai āvaṇ jāṇ.
But they cannot get rid of the poison of emotional attachment to Maya; they continue to come and go in egotism.

ਸਤਿਗੁਰ ਮਿਲਿਐ ਮਲੁ ਉਤਰੀ ਹਰਿ ਜਪਿਆ ਪੁਰਖੁ ਸੁਜਾਣੁ
सतिगुर मिलिऐ मलु उतरी हरि जपिआ पुरखु सुजाणु ॥
Saṯgur mili▫ai mal uṯrī har japi▫ā purakẖ sujāṇ.
Meeting with the True Guru, one's filth is washed off, meditating on the Lord, the Primal Being, the All-knowing One.

ਜਿਨਾ ਹਰਿ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਸੇਵਿਆ ਜਨ ਨਾਨਕੁ ਸਦ ਕੁਰਬਾਣੁ ॥੩੭॥
जिना हरि हरि प्रभु सेविआ जन नानकु सद कुरबाणु ॥३७॥
Jinā har har parabẖ sevi▫ā jan Nānak saḏ kurbāṇ. ||37||
Servant Nanak is forever a sacrifice to those who serve their Lord God. ||37||

ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਬਹੁ ਚਿਤਵਦੇ ਬਹੁ ਆਸਾ ਲੋਭੁ ਵਿਕਾਰ
माइआ मोहु बहु चितवदे बहु आसा लोभु विकार ॥
Mā▫i▫ā moh baho cẖiṯvaḏe baho āsā lobẖ vikār.
Mortals give great thought to Maya and emotional attachment; they harbor great hopes, in greed and corruption.

ਮਨਮੁਖਿ ਅਸਥਿਰੁ ਨਾ ਥੀਐ ਮਰਿ ਬਿਨਸਿ ਜਾਇ ਖਿਨ ਵਾਰ
मनमुखि असथिरु ना थीऐ मरि बिनसि जाइ खिन वार ॥
Manmukẖ asthir nā thī▫ai mar binas jā▫e kẖin vār.
The self-willed manmukhs do not become steady and stable; they die and are gone in an instant.

ਵਡ ਭਾਗੁ ਹੋਵੈ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ਹਉਮੈ ਤਜੈ ਵਿਕਾਰ
वड भागु होवै सतिगुरु मिलै हउमै तजै विकार ॥
vad bẖāg hovai saṯgur milai ha▫umai ṯajai vikār.
Only those who are blessed with great good fortune meet the True Guru, and leave behind their egotism and corruption.

ਹਰਿ ਨਾਮਾ ਜਪਿ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਜਨ ਨਾਨਕ ਸਬਦੁ ਵੀਚਾਰ ॥੩੮॥
हरि नामा जपि सुखु पाइआ जन नानक सबदु वीचार ॥३८॥
Har nāmā jap sukẖ pā▫i▫ā jan Nānak sabaḏ vīcẖār. ||38||
Chanting the Name of the Lord, they find peace; servant Nanak contemplates the Word of the Shabad. ||38||

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਭਗਤਿ ਹੋਵਈ ਨਾਮਿ ਲਗੈ ਪਿਆਰੁ
बिनु सतिगुर भगति न होवई नामि न लगै पिआरु ॥
Bin saṯgur bẖagaṯ na hova▫ī nām na lagai pi▫ār.
Without the True Guru, there is no devotional worship, and no love of the Naam, the Name of the Lord.

ਜਨ ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਅਰਾਧਿਆ ਗੁਰ ਕੈ ਹੇਤਿ ਪਿਆਰਿ ॥੩੯॥
जन नानक नामु अराधिआ गुर कै हेति पिआरि ॥३९॥
Jan Nānak nām arāḏẖi▫ā gur kai heṯ pi▫ār. ||39||
Servant Nanak worships and adores the Naam, with love and affection for the Guru. ||39||

ਲੋਭੀ ਕਾ ਵੇਸਾਹੁ ਕੀਜੈ ਜੇ ਕਾ ਪਾਰਿ ਵਸਾਇ
लोभी का वेसाहु न कीजै जे का पारि वसाइ ॥
Lobẖī kā vesāhu na kījai je kā pār vasā▫e.
Do not trust greedy people, if you can avoid doing so.

ਅੰਤਿ ਕਾਲਿ ਤਿਥੈ ਧੁਹੈ ਜਿਥੈ ਹਥੁ ਪਾਇ
अंति कालि तिथै धुहै जिथै हथु न पाइ ॥
Anṯ kāl ṯithai ḏẖuhai jithai hath na pā▫e.
At the very last moment, they will deceive you there, where no one will be able to lend a helping hand.

ਮਨਮੁਖ ਸੇਤੀ ਸੰਗੁ ਕਰੇ ਮੁਹਿ ਕਾਲਖ ਦਾਗੁ ਲਗਾਇ
मनमुख सेती संगु करे मुहि कालख दागु लगाइ ॥
Manmukẖ seṯī sang kare muhi kālakẖ ḏāg lagā▫e.
Whoever associates with the self-willed manmukhs, will have his face blackened and dirtied.

ਮੁਹ ਕਾਲੇ ਤਿਨ੍ਹ੍ਹ ਲੋਭੀਆਂ ਜਾਸਨਿ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇ
मुह काले तिन्ह लोभीआं जासनि जनमु गवाइ ॥
Muh kāle ṯinĥ lobẖī▫āʼn jāsan janam gavā▫e.
Black are the faces of those greedy people; they lose their lives, and leave in disgrace.

ਸਤਸੰਗਤਿ ਹਰਿ ਮੇਲਿ ਪ੍ਰਭ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ
सतसंगति हरि मेलि प्रभ हरि नामु वसै मनि आइ ॥
Saṯsangaṯ har mel parabẖ har nām vasai man ā▫e.
O Lord, let me join the Sat Sangat, the True Congregation; may the Name of the Lord God abide in my mind.

ਜਨਮ ਮਰਨ ਕੀ ਮਲੁ ਉਤਰੈ ਜਨ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਗੁਨ ਗਾਇ ॥੪੦॥
जनम मरन की मलु उतरै जन नानक हरि गुन गाइ ॥४०॥
Janam maran kī mal uṯrai jan Nānak har gun gā▫e. ||40||
The filth and pollution of birth and death is washed away, O servant Nanak, singing the Glorious Praises of the Lord. ||40||

ਧੁਰਿ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭਿ ਕਰਤੈ ਲਿਖਿਆ ਸੁ ਮੇਟਣਾ ਜਾਇ
धुरि हरि प्रभि करतै लिखिआ सु मेटणा न जाइ ॥
Ḏẖur har parabẖ karṯai likẖi▫ā so metṇā na jā▫e.
Whatever is pre-destined by the Lord God Creator, cannot be erased.

ਜੀਉ ਪਿੰਡੁ ਸਭੁ ਤਿਸ ਦਾ ਪ੍ਰਤਿਪਾਲਿ ਕਰੇ ਹਰਿ ਰਾਇ
जीउ पिंडु सभु तिस दा प्रतिपालि करे हरि राइ ॥
Jī▫o pind sabẖ ṯis ḏā parṯipāl kare har rā▫e.
Body and soul are all His. The Sovereign Lord King cherishes all.

ਚੁਗਲ ਨਿੰਦਕ ਭੁਖੇ ਰੁਲਿ ਮੁਏ ਏਨਾ ਹਥੁ ਕਿਥਾਊ ਪਾਇ
चुगल निंदक भुखे रुलि मुए एना हथु न किथाऊ पाइ ॥
Cẖugal ninḏak bẖukẖe rul mu▫e enā hath na kithā▫ū pā▫e.
The gossipers and slanderers shall remain hungry and die, rolling in the dust; their hands cannot reach anywhere.

ਬਾਹਰਿ ਪਾਖੰਡ ਸਭ ਕਰਮ ਕਰਹਿ ਮਨਿ ਹਿਰਦੈ ਕਪਟੁ ਕਮਾਇ
बाहरि पाखंड सभ करम करहि मनि हिरदै कपटु कमाइ ॥
Bāhar pakẖand sabẖ karam karahi man hirḏai kapat kamā▫e.
Outwardly, they do all the proper deeds, but they are hypocrites; in their minds and hearts, they practice deception and fraud.

ਖੇਤਿ ਸਰੀਰਿ ਜੋ ਬੀਜੀਐ ਸੋ ਅੰਤਿ ਖਲੋਆ ਆਇ
खेति सरीरि जो बीजीऐ सो अंति खलोआ आइ ॥
Kẖeṯ sarīr jo bījī▫ai so anṯ kẖalo▫ā ā▫e.
Whatever is planted in the farm of the body, shall come and stand before them in the end.


© SriGranth.org, a Sri Guru Granth Sahib resource, all rights reserved.
See Acknowledgements & Credits